خدایم را دوست دارم...

همان خدایی که...

دغدغه ای برای از دست دادنش ندارم...

همان خدایی که مرا در آغوش گرفته

و از مسیر گل ولای عبور می دهد...

خدایم را عاشقانه دوست دارم و می پرستم...

نه ترسی دارم برای نابودیش و نه غمگینم در نبود حضورش...

او همیشه به من لبخند می زند و مرا عاشقانه دوست دارد...

آی مردم بشنوید؛

بخدا سوگند که تنها خدا برایم کافی است...